باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام به شوق آمدنت خیمه گاه می گرید برای دیدن تو قتلگاه می گرید کنار بوته ی خاری کبوتری مظلوم بدون یاور و بی سرپناه می گرید حبیب و مسلم و عون و زهی

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان روحی له الفداه در این دنیا تو را تحریم کردیم به جز تو بر همه تعظیم کردیم ببخش آقا اگر ایمانمان را به پول و نان شب تسلیم کردیم شکسته شد ولی هربار این دل ب

بسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام دیگر به شعر خشک من باران نمی باری؟ دیگر خبر از قاصدک ها هم نمی آری؟ گلدان شعرم خشک شد از فرط بی آبی یک شاخه ی نرگس میان آن نمی کاری؟ از خوبی

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام من دوستت دارم شما هم دوستم داری؟ از دست اعمالم دوباره کوه غم داری؟ تنهایی و آواره در دشت و بیابانی؟ مثل همیشه اشک ریزان، چشم نم داری؟ و

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام گفتی حسین و باز دل من کباب شدچشمان خشک و بی رمقم غرق آب شدگفتی حسین تا که دلم را تکان دهیگفتم حسین و هرچه بدی در حجاب شدگفتی حسین و ذکر لبم بی مق

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام چشم من منتظر به راهت ماند لحظه ها بی تو می شود سپری من بمیرم برای غربت تو که چنین بی سپاه و در به دری لشکرت آمده نگاهی کن ما همه منتظر

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام دلشکسته، خراب، جامانده خسته از اضطراب، جامانده چشمم از اشک شوق خالی ماند گشته پر التهاب، جامانده بر دل پر غم و پر از آهم حسرت و آب و تاب، جا

باسمه تعالی شانهو بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلامبدون یاد تو در این بساط آهی نیستبه غیر صبح ظهورت مرا پگاهی نیستتمام دلخوشی اهل آسمان و زمین!به جز تو در همه عالم مرا پناهی نیستدلیل غیبت تو از سر گنا

باسمه تعالی شانهو بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام این روزهای آخری کمرش تیر می کشیدبازو و دست و پا و سرش تیر می کشید از داغ محسنش به دلش غم زیاد داشتاز ماجرای کوچه پرش تیر می کشید تنها نه پهلو و نه

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان چه ناله ها که مانده بی جواب چه خانه ها که بی تو شد خراب چه سینه ها که خسته از فراق شکست و از غم تو شد کباب و لرزش زمین بهانه ای است دلش شکسته تا پل ذهاب چه شام ها رسید و منتظر برای دیدن تو آفِتاب طلوع تو غروب هر غم است به اسمان قلب من بتاب ببین زمان به شوق دی...

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام بی شما نیست صفا در گذر بیشه ی ما کرده حک نام تو بر دیده ی ما تیشه ی ما ترسم این است که از غفلت یاران شما بزند دشمن دین تیشه بر این ریشه ی ما این همه جمعه ی تلخ است درون تقویم که زده س

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام بر درت آمدم ولی بی تاب گل زهرا گدای خود دریاب السلام علیک یا مهدی السلام علیک یا ارباب چه شود گر جواب من بدهی قسمت من شود شبی سرداب بی تو خورشید تیره و تار است بی تو شب های ماست بی

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام ای کاش وقت بارش باران بیایی محض رضای خاطر یاران بیایی ای کاش از ارض طوی یا کوه رضوی یا از کنار وادی فاران بیایی ای کاش عیسی وار با دستی شفابخش با داروی درمان بیماران بیایی ای کاش با

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام مثل باران زلال بودی تو جلوه گاه کمال بودی تو هم نماد جمال حق بودی هم نشان جلال بودی تو دشمنت اعتراف می کرده که چه نیکو خصال بودی تو وارث علم حضرت احمد پاسخ هر سوال بودی تو دین اسلام اگر

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام تو کاشف الکرب حسین بی پناهی آسایش ارباب بی یار و سپاهی غرق سعادت می شود دنیا و دینم بر من بیندازی اگر نیمه نگاهی محتاج احسان توام باب الحوائج افتاده ام از چاله ای در عمق چاهی لب تر نک

باسمه تعالی شانهو بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام کنار صحن تو زائر قرار می گیرد و حال و روز هوای بهار می گیرد و با دو چشم پر از اشک شوق دیدارت از آن ضریح طلا عکس تار می گیرد دعا درون حرم مستجاب خواهد شد گدا حوائج خود بی شمار می گیرد زیارت ح

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام ما را برای گریه به تو آفریده اند با عشق کربلا دل ما را خریده اند از داغ روضه های تو هم قامت زمان هم قامت تمام درختان خمیده اند این بوی سیب چیست در این صحن و این حریم این بوی عطر کیست که

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام اشك دو ديده را فقط تويي بهانه ياعلي پس از غديرخم شدي چه جاودانه ياعلي فضائل و مناقبت فزون تر از هزارها ذكر تمام انبيا صبح و شبانه ياعلي تويي أمير قلب ها، تويي وصي مصطفي بهشت و عرش حق بر

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام جان زهرا بيا مرا بطلب يك شب جمعه كربلا بطلب با هواي تو سرخوشم آقا سرزده، ساده، بي هوا بطلب تا كه خلوت كنم شبي با تو كنج آن صحن با صفا بطلب به بهشت حريم خود من را شاه بي يار و سرجدا، ب

باسمه تعالی شانه و بذکر ولیه صاحب الزمان علیه السلام تنهايي تو را، از ياد برده ام آقايي تو را، از ياد برده